ημέρα 50η

αυγή του σκότους

μας ξεγέλασαν
νομίσαμε ο ήλιος πως θα βγει

τον ξεκρέμασαν

απέμεινε βουβή σκιά
η θέση του στον ουρανό

ημέρα 49η

έρχεται αθόρυβα
χαμογελά
σε ξεγελά
σε μεθά
του παραδίνεσαι

το καλοκαίρι

ημέρα 48η

στην πυξίδα του έρωτά μου
βορράς είν' η καρδιά σου

ημέρα 47η

υπήρξα πάντοτε
πολύ μικρός

υπέκυπτα απροκάλυπτα
σε όλα μου τα πάθη

ποτέ δεν αντιστάθηκα
ποτέ βλέμμα δε σήκωσα

ημέρα 46η

σώπα, καρδιά μου,
ξεκουράσου

ήρθε η αγάπη

ημέρα 45η

έρωτας
σκάλωσε στο σώμα
πέταξε φύλλα η καρδιά
λουλούδιασε η λαχτάρα

ξανά ζωή
ξανά παράθυρα ανοιχτά
νύχτα μυρίσανε τα γιασεμιά

ημέρα 44η

σε περίμενα

κουβάλησα χαρά
χαμόγελα
αγκαλιά
για να στα δώσω

φάνηκες μέσα στη βροχή
άφησες κάτω τη βαλίτσα
και κοίταξες το ρολόι σου

ήταν αργά

ημέρα 43η

φρύδια πυκνά
μύτη μεγάλη
και βλέμμα σκοτεινό,
βαθύ

στη άκρη των χειλιών
η σοβαρότητα

χέρια μεγάλα
στο μπαστούνι ακουμπισμένα
κουστούμι σκούρο
πουκάμισο λευκό
μαύρα παπούτσια

σε μια καρέκλα καθισμένος
άραγε τι ν' αναπολείς
κι από ποιας νιότης την ανεμελιά
να ξεκουράζεσαι;