το πρόσωπό σου
ανάσα καλοκαιρινή
σε ανοιξιάτικο τοπίο
αφημένη αφηρημένη.
μοιάζει ο χρόνος
να 'χει αποπλανηθεί
απ΄το λευκό που φέγγει στο λαιμό σου.
γοργοί οι χτύποι,
μέσα στο στήθος μιαν αξέχαστη στιγμή
πανηγυρίζουν
και την ασπρόμαυρη ζωή
με ένα φίλτρο μαγικό τη ζωντανεύουν.
και σ' αγναντεύω να 'ρχεσαι...
μυριάδες κύκνοι κατακλύζουν τη βροχή,
μυριάδες πούπουλα μωβιά
ζεσταίνουν την καρδιά μου...
