προσωπεία

όμορφος ήταν και καλός
εκείνος ο χορός μας με τις μάσκες

μα τώρα που η μουσική
σταμάτησε να παίζει,
ξεγυμνωθήκαμε έξαφνα
ο ένας μπροστά στον άλλο
και για φαντάσου έκπληξη,
στ' αλήθεια είχαμε χάσει
αυτό που λίγο πιο παλιά
ως πρόσωπο λεγόταν

σκορπίσανε στο πάτωμα
μάτια, αφτιά και μύτες,
τα φρύδια ξεστρατήσανε,
τα χείλη εγκαταλείψαν
και κείνα τα ματόκλαδα
πουλιά γίναν και φύγαν

γελάσαμε και κρίναμε
πως τάχα δεν πειράζει
κι είπαμε την ασχήμια μας
να βγάλουμε στους δρόμους

έτσι, χωρίς το πρόσωπο,
κανείς δεν μας γνωρίζει,
έτσι, χωρίς το πρόσωπο,
είμαστε όλοι ίδιοι