ημέρα 75η

ανάπηρη η αγάπη σου,
όσο και να το προσπαθείς
δε θα ταιριάξεις

τη μια σου περισσεύει κάτι
την άλλη κάτι είναι λειψό

και μην σε ξεγελά
η δική μου αναπηρία,
δύο κουτσοί δεν φτιάξανε ποτέ
έναν ολόκληρο

ημέρα 74η

επέστρεψε ο ήλιος
λαμπερός
και τα τζιτζίκια φλυαρούν
στο διάβα του

άνοιξα πόρτες και παράθυρα
στο σπίτι
και σε περιμένω

ημέρα 73η

ακίνητη στην πολυθρόνα,
τα βήματά του ξεμακραίνουν

ανήμπορη είναι πια
να τον ακολουθήσει

κλείνει τα μάτια και τον βλέπει
αεικίνητο πιτσιρικά
να έρχεται από μακριά,
να τρέχει να κρυφτεί
στην αγκαλιά της

χαμογελά
στο φως του ήλιου που χαϊδεύει
απαλά το πρόσωπό της

κανείς δεν θα τον πάρει μακριά,
είναι δικός της

ημέρα 72η

έρχεται πάντα ο Σεπτέμβρης
να θυμίσει
όσα μέσα στο καλοκαίρι
αγαπήσαμε

σβήνουν τα βήματα στην άμμο
ο ήλιος καρτ ποστάλ στις αναμνήσεις