ημέρα 68η

έλυσες τα κορδόνια
κι έβγαλες τα παπούτσια

διόλου δεν δίστασες

βάδισες προς την ανατολή
ξυπόλητος

ημέρα 67η

σαν χωριστούν τα δυο κορμιά
τρέχει ο χρόνος βιαστικός
χώνεται ανάμεσα
δίνει τη θέση στο μυαλό
για να ξεχάσει

ημέρα 66η

και πώς να συγχωρέσεις
αυτούς που πήγαν λίγο πιο πέρα από σένα
που βάδισαν λίγο πιο ίσια στα όνειρά τους
που έφτασαν στο φως πριν από σένα

δεν περίμεναν
το δικό σου αργόσυρτο
κι αναβλητικό βήμα

ημέρα 65η

την πιο μεγάλη αλήθεια
την βρήκα στη σιωπή

ημέρα 64η

κοιμήθηκα
και σ' ονειρεύτηκα

άκουσα τη βροχή
και μετά τον ήχο της σιωπής

ημέρα 63η

σωριάστηκαν στα πόδια σου
σαν ξεραμένα φύλλα
εκείνες οι μικρές επιθυμίες
που όλο μέσα στη ζωή σου αναβάλλεις

καμιά βλαστούς δεν έβγαλε

εγέρασαν όλες και σώπασαν
τη σκέψη σου τώρα στοιχειώνουν

ημέρα 62η

έρωτας

αειθαλής
αδάμαστος

αιώνιος

ημέρα 61η

άπλυτη στέκεται η κούπα σου
στον πάγκο της κουζίνας
μέρες τώρα

δε με νοιάζει

την άφησες εκεί,
με πήρες αγκαλιά
και μου 'πες σ' αγαπώ

ημέρα 60η

εγώ να σε θέλω να πρωταγωνιστείς
κι εσύ να επιμένεις στο ρόλο του κομπάρσου

με κείνα και με τούτα όμως
μες στης ζωής μας την παράσταση
τούτο το έργο δεν ανέβηκε ποτέ