ημέρα 31η

είναι μέρες
που απλώς έρχεσαι
και κάθεσαι κοντά μου

δε μιλάς
μοναχά με κοιτάζεις

κι εγώ δε θυμώνω πια
κι εγώ δεν κλαίω πια
σ' αφήνω να μείνεις
σ' αφήνω να με στοιχειώσεις

δε φοβάμαι πια
την απουσία σου

ημέρα 30η

πάντα η καρδιά
πιο βιαστική
απ' το μυαλό

γλιστρούν τα λόγια
από το στόμα,
πέφτουν χάμω

πλημμύρισε
το σ' αγαπώ
το δρόμο

ημέρα 29η

το πρόσωπό σου
ανάσα καλοκαιρινή
σε ανοιξιάτικο τοπίο
αφημένη αφηρημένη.
μοιάζει ο χρόνος
να 'χει αποπλανηθεί
απ΄το λευκό που φέγγει στο λαιμό σου.
γοργοί οι χτύποι,
μέσα στο στήθος μιαν αξέχαστη στιγμή
πανηγυρίζουν
και την ασπρόμαυρη ζωή
με ένα φίλτρο μαγικό τη ζωντανεύουν.

και σ' αγναντεύω να 'ρχεσαι...

μυριάδες κύκνοι κατακλύζουν τη βροχή,
μυριάδες πούπουλα μωβιά
ζεσταίνουν την καρδιά μου...

ημέρα 28η

αργά μεσ' το σκοτάδι,
ένα μπαλόνι που έγινε μωβ,
έφερε έρωτα και φως
στην αγκαλιά μου.
τώρα οι λέξεις μου υγρές
γλιστράνε πάνω στα σεντόνια
κι οι ανάσες σου ζεστές
με συντροφεύουν δίχως λόγια.
παίρνεις τους πόθους, την ελπίδα
κι ένα όνειρο
και με τη γλύκα ενός κορμιού
τα ζωντανεύεις.
δεν είμαι εγώ, δεν είσαι εσύ,
δεν είν' κανείς μας,
είμαστε όλοι μιας αυγής
δειλές ακτίνες,
που βιαστικές τον ήλιο θέλουν
ν' ανατέλλουν.

ημέρα 27η

γιατί θα πρέπει να κοιτάζω χαμηλά
κάθε φορά που ανακαλύπτω την ομορφιά
πάνω στο σώμα σου;
μήπως το πώς πατάς στη γη
έχει τόσο μεγάλη σημασία;

...με τα πόδια

αυτό το μέρος του είναι σου
το αγαπάω πιότερο από τ' άλλα

ημέρα 26η

με ρώτησες εάν μπορείς
ένα απ' τα τσιγάρα σου να στρίψεις
και να το καπνίσεις στην κρεβατοκάμαρα

σου είπα ναι

πού να το φανταζόμουν
πως μετά τον έρωτά μας
θ' άφηνες πίσω μόνο στάχτες
κι άλλο τσιγάρο θ' άναβες
αλλού

ημέρα 25η

ξεχασμένη η πανσέληνος
μήνας Μάρτης

ντυμένες οι ψυχές και τα κορμιά
δεν έχουν βγει ακόμα βόλτα οι καημοί
δεν βγήκανε σεργιάνι οι επιθυμίες

το καλοκαίρι μακριά
η άνοιξη κρυμμένη

πού να ΄βρεις το κουράγιο
να κοιτάξεις ουρανό;