η βάρκα μοιάζει στα τυφλά
κρυφτό στη θάλασσα να παίζει.
κύματα έρχονται δειλά
με όνειρα αλμυρά
να μας ποτίσουν.
σφιχτά κρατάς το χέρι μου.
σε βλέπω,
συλλογιέμαι.
αυτή η παγίδα του βοριά
που σε τρομάζει,
πόσο στ' αλήθεια μακριά
μέσα στου χρόνου τη φωλιά
θα σε πετάξει;