ημέρα 82η

απλώσαμε ανάποδα στον ήλιο τις ομπρέλες
για να μαζέψουμε ουρανό
σκορπίσαμε τα δάκρυα απ' τα μάτια μας
ποτίσαμε βασιλικά και κρίνα
ν' ανθίσει
να γεμίσει μυρωδιές το μονοπάτι μας
και τους σταυρούς στα μνήματα
τους σπάσαμε χίλια κομμάτια
κουτσό να παίζουν τα κορίτσια
κλωτσήσαμε το χάρο στο καλάμι
και γελάσαμε

γελάσαμε
που είμαστε ακόμα ζωντανοί
κι ερωτευμένοι

μεγάλη η χαρά μας

ημέρα 81η

μαλλιά μακριά λευκά
κάποτε μάζευε τις στάλες της βροχής
στις στάχτες τις απίθωνε,
τα 'λουζε και τα χτένιζε
τις νύχτες με φεγγάρι
τώρα σ' ωραίο κότσο τα 'χει μαζεμένα
και φορά μαύρο μαντήλι

με κοιτάζει

μάτια γαλάζια, πρόσωπο λευκό
εκείνη η παλιά της αρχοντιά
ακόμα φέγγει στο καλωσυνάτο πρόσωπο
στέκει αντίκρυ κι όλο με κοιτάζει

μίλα, γιαγιά μου,
πες μου κι άλλο παραμύθι

εκείνη μόνο μου χαμογελά
και ξεμακραίνει

τ' όνειρο τέλειωσε

ημέρα 80η

πόσα ακόμα ουράνια τόξα
θα βγουν ψηλά στον ουρανό μας
το τέλος να σημάνουν
μετά από κάθε μπόρα
μετά από κάθε μακελειό
που προκαλέσαμε εμείς
στην άκρη των ματιών μας;

ημέρα 79η

ήρθε η νύχτα να λυγίσει το κορμί και τα όνειρά της έγειρε πλάι κι ο ύπνος την αγκάλιασε απαλά μες τη βαθιά σιωπή,  που χάιδεψε όλο δροσιά το πρόσωπό της    χαμήλωσαν τα φώτα στο σταθμό  κι έγινε η αποβάθρα σκηνικό  να βλέπει τη ζωή της το τρένο που κυλούσε στις γραμμές την βρήκε να 'χε φύγει ταξίδεψε η ψυχή της μακριά χαμογελούσε

ημέρα 78η

τόσος αγώνας

τόσο τρέξιμο

τόσες πολλές έγνοιες μια ζωή

για ένα κομμάτι στον ουρανό

και μία στάλα γης

κάτω από τα κυπαρίσσια

ημέρα 77η

η αγάπη σου
μοιάζει με τους φτηνούς πολιτικούς της τηλεόρασης

λόγια πολλά και προκηρύξεις,
μα εκεί στο τέλος
πάντα είναι λίγα και φτωχά τα έργα στην πράξη

τους βαρέθηκα
σε βαρέθηκα

ημέρα 76η

κάποτε αλήτευαν
τα χέρια κι η ματιά

τώρα για λίγο ακόμα
μονάχα η ματιά

τα χέρια παραιτήθηκαν,
ανάπαυση γυρεύουν