Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2015

στην Πάτυ

σαν φύσηξε αεράκι δροσερό
μια παρουσία μου φανέρωσε η νύχτα.
γίναν τα βλέμματα μαχαίρια στο χορό
κι η κάθε μια της κίνηση αλήθεια.
με μπόλιασαν χυμούς,
γλυκές αισθήσεις,
η κάθε μια
κι όλες μαζί,
εκείνες
οι δικές της
παρορμήσεις

(Ιούνης 1995)


Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2015

φθινοπώριασε

μεγάλωσα
κι ακόμα
να καταλάβω δεν μπορώ
πώς φτάνει το φθινόπωρο
και πόσο γρήγορα
μας βρίσκει ο χειμώνας.

ξόδεψα όλο μου το απόγευμα
τα φύλλα να μαζέψω της αυλής μου.
όσο κι αν το προσπάθησα
κοντά μου να τα φέρω,
πάντα κάποια μου ξέφευγαν.
τα έπαιρνε συνέχεια ο αέρας
και σκορπούσαν.

Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2015

Οκτώβρης μήνας

νύχτα υγρή
Οκτώβρη μήνα.
οι γάτες βγήκανε στους δρόμους,
στέκονται ακίνητες πάνω στα πεζοδρόμια
και σε κοιτάζουν όλο μάτια από τις γωνιές.
τα σύννεφα έκρυψαν τ' αστέρια
κι ένα τριζόνι αγκομαχά ακόμη μες στα χόρτα.
περάσαν δυο πιτσιρικάδες με τα κοντομάνικα
γελούσαν, με προσπέρασαν.
το δρόμο κοίταξα μπροστά μου,
ανέβασα το φερμουάρ απ' το μπουφάν.
έχει ψυχρούλα απόψε.

Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2015

ο θάνατος

έρχεται απρόσκλητος
τα ίχνη μας να σβήσει
ξοπίσω ακολουθώντας
τις ατέλειωτες πεζοπορίες,
στέκει  συχνά εκεί στο πλάι
στα καταφύγια πολέμου
ή και καταμεσής του δρόμου,
αγενής,
με του τρελού του σκοπευτή
τις σφαίρες αγκαλιά

έρχεται πάντοτε γλυκά
αφού μας έχει νανουρίσει
της θάλασσας το κύμα το βαθύ,
παραμονεύει σε αμπάρια σφαλιστά
ή  είναι εποχούμενος
στις λαμαρίνες που έχουμε κρυφτεί
με τη σφραγίδα "απελπισμένος"
στης ζωής το διαβατήριο

όλοι οι υπόλοιποι εμείς
την τύχη μας
ανυποψίαστοι
αγνοούμε

Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2015

προσκυνητές

να τα ξεχάσεις
τα καλοκαίρια που αγαπούσες

την άμμο έσκαψαν προσκυνητές
δεν έχει κουβαδάκια και παιχνίδια
μόνο μεγάλα μάτια
που ψάχνουν μέσα στους αφρούς
μέσα τα κύματα

να τα ξεχάσεις
τα καλοκαίρια που αγαπούσες

Κυριακή 16 Αυγούστου 2015

ο Αύγουστος Γενάρης

μας γέλασε ο μήνας

ο Αύγουστος έγινε Γενάρης

ακούω την ησυχία
μετά από το χιονιά

μου την προδίδουν τα τζιτζίκια

τα βήματα βαριά μέσα στο σπίτι

Σάββατο 1 Αυγούστου 2015

τα σχοινιά

έχω ένα φόβο πάντα
να με δένει με σχοινιά.
με έχει πείσει πως με προστατεύει, 
με τρέφει χίλιες συστολές,
παραφυλάει,
υπαγορεύει
και πάντα πίσω με κρατά.
γίναμε σύντροφοι στενοί μέσα στα χρόνια,
ρυτίδες κάναμε μαζί.
μου μοιάζει τόσο
και του μοιάζω,
είναι μια αγάπη αληθινή.