μια στάλα ήλιος

στέκουν τα φύλλα στο βασιλικό ακόμα
και μι' άγρια τριανταφυλλιά
κρατά τα λιγοστά λουλούδια της σα δώρα

κοίτα τι εύκολα μας ξεγελά
μια στάλα ήλιος
μέσα στο χειμώνα

κι οι γυμνοσάλιαγκες
βουβοί
να σέρνονται έξω απ' τις πόρτες
της νύχτας να ρουφούν την υγρασία

στην Πάτυ

σαν φύσηξε αεράκι δροσερό
μια παρουσία μου φανέρωσε η νύχτα.
γίναν τα βλέμματα μαχαίρια στο χορό
κι η κάθε μια της κίνηση αλήθεια.
με μπόλιασαν χυμούς,
γλυκές αισθήσεις,
η κάθε μια
κι όλες μαζί,
εκείνες
οι δικές της
παρορμήσεις

(Ιούνης 1995)

φθινοπώριασε

μεγάλωσα
κι ακόμα
να καταλάβω δεν μπορώ
πώς φτάνει το φθινόπωρο
και πόσο γρήγορα
μας βρίσκει ο χειμώνας.

ξόδεψα όλο μου το απόγευμα
τα φύλλα να μαζέψω της αυλής μου.
όσο κι αν το προσπάθησα
κοντά μου να τα φέρω,
πάντα κάποια μου ξέφευγαν.
τα έπαιρνε συνέχεια ο αέρας
και σκορπούσαν.

Οκτώβρης μήνας

νύχτα υγρή
Οκτώβρη μήνα.
οι γάτες βγήκανε στους δρόμους,
στέκονται ακίνητες πάνω στα πεζοδρόμια
και σε κοιτάζουν όλο μάτια από τις γωνιές.
τα σύννεφα έκρυψαν τ' αστέρια
κι ένα τριζόνι αγκομαχά ακόμη μες στα χόρτα.
περάσαν δυο πιτσιρικάδες με τα κοντομάνικα
γελούσαν, με προσπέρασαν.
το δρόμο κοίταξα μπροστά μου,
ανέβασα το φερμουάρ απ' το μπουφάν.
έχει ψυχρούλα απόψε.

ο θάνατος

έρχεται απρόσκλητος
τα ίχνη μας να σβήσει
ξοπίσω ακολουθώντας
τις ατέλειωτες πεζοπορίες,
στέκει  συχνά εκεί στο πλάι
στα καταφύγια πολέμου
ή και καταμεσής του δρόμου,
αγενής,
με του τρελού του σκοπευτή
τις σφαίρες αγκαλιά

έρχεται πάντοτε γλυκά
αφού μας έχει νανουρίσει
της θάλασσας το κύμα το βαθύ,
παραμονεύει σε αμπάρια σφαλιστά
ή  είναι εποχούμενος
στις λαμαρίνες που έχουμε κρυφτεί
με τη σφραγίδα "απελπισμένος"
στης ζωής το διαβατήριο

όλοι οι υπόλοιποι εμείς
την τύχη μας
ανυποψίαστοι
αγνοούμε

προσκυνητές

να τα ξεχάσεις
τα καλοκαίρια που αγαπούσες

την άμμο έσκαψαν προσκυνητές
δεν έχει κουβαδάκια και παιχνίδια
μόνο μεγάλα μάτια
που ψάχνουν μέσα στους αφρούς
μέσα τα κύματα

να τα ξεχάσεις
τα καλοκαίρια που αγαπούσες

ο Αύγουστος Γενάρης

μας γέλασε ο μήνας

ο Αύγουστος έγινε Γενάρης

ακούω την ησυχία
μετά από το χιονιά

μου την προδίδουν τα τζιτζίκια

τα βήματα βαριά μέσα στο σπίτι